Het is augustus en mijn vakantie is net voorbij. Lekker uitgerust en opgeladen kan (en wil) ik weer aan de slag in de kinderopvang. Vooraf was ik wel toe aan een paar weken even ergens anders zijn. Even weg van al die ‘prikkels’ in de groep. Herken je dat? Zo ja, lees dan vooral verder: […]
Ik werk af en toe via uitzend- of detacheringsbureaus in de kinderopvang en val dan onder pensioenfonds StiPP. Bij de overgang naar de nieuwe pensioenwet krijg ik daar straks géén leeftijdcompensatie, omdat ik op 1-1-2026 nog geen 59 ben. (https://www.stippensioen.nl/werknemer/pensioen-bij-stipp/nieuwe-pensioenregeling/wat-betekent-de-nieuwe-pensioenregeling-voor-jou/) Mijn collega’s in loondienst bij dezelfde (kinderopvang)organisaties, vallen onder pensioenfonds PFZW. Op hun website lees
⚖️ Zelfde werk. Zelfde sector. Ongelijk pensioen? Read More »
In 1918 schreef arts/pedagoog Korczak in zijn boek ‘Hoe houd je van een kind’ het volgende: “Het boek met zijn pasklare formules heeft de blik vertroebeld en de geest lui gemaakt. Men steunt zo op andermans ervaring, onderzoek en mening, men heeft zo vergaand het zelfvertrouwen verloren, dat men niet meer vertrouwt op de eigen
Jij bent de expert! Read More »
Vorige week was ik aan het invallen in een peutergroep. Ik werkte met Xandra*, een pm-er die al zeker 35 jaar in het vak zit. Ze was veel aan het klagen dat vroeger alles beter was, en over het feit dat de GGD tegen haar had gezegd dat ze geen kinderen aan mocht raken. Ook
“Hoi ik ben Barbara”, stelde de jonge vrouw die ik zag, toen ik binnenkwam, zich voor. “Ik ben Arthur, ik kom invallen”. Ze lachte naar me en zei: “Welkom, fijn dat je er bent. Ik breng Olivia even naar bed.” Met een baby in haar armen liep ze naar achteren waar kennelijk de slaapkamer was.
In veel groepen waar ik kom gebeurt regelmatig het volgende: De pm-er vraagt het kind tijdens een fruit moment: “Wat wil je hebben voor fruit?”. Het kind reageert met: “Ik wil peer”. De pm-er zegt dan direct: “Mag ik peer?” Waarop het kind antwoord geeft: “Ja”, en de medewerker verward aankijkt, want natuurlijk mag zij
Als pedagogisch coach kwam ik voor het eerst in een verticale groep in een oud klaslokaal. Lekker ruim en mooie ruime speelhoeken. Nadat de groep van 15 kinderen met 2 kinderen jonger dan 1 jaar, lekker had gespeeld werd het opruimtijd. De twee jongste kinderen werden vast aan tafel gezet in een stoel. Het was
Ik kwam binnen en de hele groep, van 4 baby’s die dag, was er al bijna. Zoals altijd kijk ik eerst even de kat uit de boom in zo’n (voor mij) nieuwe groep waar ik in mag vallen. Kinderen moeten natuurlijk even wennen aan een nieuw gezicht en ik ook aan hen. Van de drie
Brenda, een klein ogend meisje van 2 jaar speelde in een verticale invalgroep waar ik als pm-er werkte. Ik merkte al snel dat ik haar onderschatte en dat ze minder hulp nodig had van mij dan ik dacht. Ook de andere kinderen wilden haar telkens helpen. Ze had zeg maar een hoog ‘aaibaarheidsgehalte’ waar de
Ik ben niet snoezig! Read More »
